Openmarkttransacties

Openmarkttransacties spelen een belangrijke rol bij het sturen van de rente, het beheersen van de liquiditeitsverhoudingen in de markt en het afgeven van signalen omtrent de monetaire beleidskoers.

Het Eurosysteem beschikt voor zijn openmarkttransacties over vijf soorten financiële instrumenten. Het belangrijkste instrument is de transactie met terugkoopverplichting, die de vorm kan aannemen van een repo of een lening tegen onderpand. Het Eurosysteem kan ook gebruik maken van rechtstreekse aan- en verkopen van waardepapier, de uitgifte van schuldbewijzen, deviezenswaps en het aantrekken van termijndeposito’s.

Openmarkttransacties vinden plaats op initiatief van de ECB, die het te benutten instrument en de voorwaarden bepaalt. Openmarkttransacties kunnen worden uitgevoerd op basis van standaardtenders, snelle tenders of bilaterale procedures.

Vier soorten openmarkttransacties

Openmarkttransacties kunnen verschillen naar doelstelling, frequentie en procedure.

  • 1. Basisherfinancieringstransacties zijn reguliere, liquiditeit verschaffende transacties met terugkoopverplichting die door het Eurosysteem worden uitgevoerd met een frequentie en een looptijd van normaliter een week. Zij worden gedecentraliseerd uitgevoerd door de nationale centrale banken op basis van standaardtenders en volgens een op de website van de ECB bekendgemaakte indicatieve kalender. De basis herfinancieringstransacties spelen een centrale rol voor het bereiken van de doelstellingen van de openmarkttransacties van het Eurosysteem en voorzien in het overgrote gedeelte van de herfinanciering van de financiële sector.

  • 2. Langere-termijn herfinancieringstransacties zijn liquiditeit verschaffende transacties met terugkoopverplichting met een langere looptijd dan de basis herfinancieringstransacties. Reguliere langere-termijn herfinancieringstransacties hebben een looptijd van drie maanden en worden door het Eurosysteem elke maand uitgevoerd op basis van standaardtenders in overeenstemming met de indicatieve kalender op de website van de ECB. Het Eurosysteem kan ook niet-reguliere langere-termijn transacties met een looptijd van meer dan drie maanden verrichten. Soortgelijke transacties, met looptijden tot 48 maanden (de langste zijn de gerichte langere-termijn herfinancieringstransacties of TLTRO’s), zijn niet opgenomen in de indicatieve kalender. Langere-termijn herfinancieringstransacties strekken ertoe tegenpartijen te voorzien van additionele langere-termijn herfinanciering en kunnen ook worden opgezet om andere monetaire beleidsdoelstellingen te bereiken.

  • 3. Fine-tuning transacties kunnen worden uitgevoerd op ad hoc basis om de liquiditeitsverhoudingen in de markt te beheersen en de rente te sturen. Ze zijn met name erop gericht de effecten van onverwachte liquiditeitsschommelingen op de rente te egaliseren. Fine-tuning transacties worden hoofdzakelijk uitgevoerd als transacties met terugkoopverplichting, maar kunnen ook de vorm aannemen van deviezenswaps of het aantrekken van termijndeposito’s. De bij de fine-tuning transacties toegepaste instrumenten en procedures worden afgestemd op de diverse soorten transacties en de bij de transacties nagestreefde specifieke doelstellingen. Fine-tuning transacties worden door het Eurosysteem doorgaans uitgevoerd door middel van snelle tenders of bilaterale procedures. Het Eurosysteem kan een beperkt aantal tegenpartijen selecteren voor deelname aan fine-tuning transacties.

  • 4. Structurele transacties kunnen door het Eurosysteem worden uitgevoerd door middel van transacties met terugkoopverplichting, rechtstreekse aan- of verkopen van waardepapier en de uitgifte van schuldbewijzen. Die transacties worden uitgevoerd als de ECB de structurele positie van het Eurosysteem ten opzichte van de financiële sector (regelmatig of niet-regelmatig) wil aanpassen. Structurele transacties in de vorm van transacties met terugkoopverplichting en de uitgifte van schuldbewijzen worden door het Eurosysteem uitgevoerd via standaardtenders. Structurele transacties in de vorm van rechtstreekse aan- of verkopen van waardepapier worden doorgaans uitgevoerd door middel van bilaterale procedures.