Doelstelling

De Nationale Bank heeft de wettelijke opdracht gekregen een centraal aanspreekpunt (CAP) op te richten, dat wordt belast met het ontvangen vanwege de declaranten van de lijst van hun cliënten en de bankrekeningnummers waarvan deze eigenaar of mede-eigenaar zijn, alsook van de soorten contracten die deze cliënten met de declaranten hebben afgesloten.

De fiscale administratie kan het CAP raadplegen teneinde bankgegevens op te vragen van een belastingplichtige waarvoor men over aanwijzingen van fiscale fraude beschikt, of in het kader van de belastinginning.

De Nationale Bank werd door de wet van 14 april 2011 houdende diverse bepalingen, belast met

  • de oprichting van een CAP en het beheer van de gegevensbank met de informatie meegedeeld door de declaranten,
  • het uitvoeren van raadplegingen van de gegevensbank op aanvraag van de fiscale administratie en de mededeling van de resultaten,
  • het beantwoorden van aanvragen vanwege natuurlijke personen of rechtspersonen die het register willen raadplegen voor hun eigen gegevens.

De verplichting voor de declaranten om de gegevens aan het CAP mee te delen werd ingevoerd in ruil voor het behoud van het bankgeheim.

Het CAP is het werkmiddel dat aan de fiscale administratie moet toelaten om het fiscaal onderzoek alleen bij die financiële instellingen in te stellen die tijdens de betrokken aanslagjaren bankrelaties of contractuele relaties met de door het onderzoek beoogde belastingplichtigen hebben gehad, zonder alle declaranten hierover te moeten ondervragen.

Rekening houdend met de grote gevoeligheid van de aan het CAP meegedeelde gegevens, heeft de wetgever ervoor gekozen om de organisatie en werking ervan toe te vertrouwen aan de Nationale Bank. Deze instelling is onafhankelijk ten aanzien van de overheidsdiensten en neutraal tegenover de vestiging van de belasting.