Perscommuniqué - Working Paper 190

Wat bepaalt de CDS spreads van banken uit het eurogebied?

Deze paper splitst het verklaarde gedeelte van de wijzigingen in de CDS spreads van 31 genoteerde banken uit het eurogebied op volgens verschillende risicodeterminanten. De keuze van de kredietrisicodeterminanten is geënt op het model van Merton (1974). Individuele CDS-liquiditeit evenals andere markt- en conjunctuurvariabelen worden geïdentificeerd ter aanvulling van het Merton-model. Aangetoond wordt dat ze een belangrijke rol spelen bij het verklaren van de wijzigingen in de CDS spreads. Onze opsplitsing brengt echter een uiterst wisselvallige dynamiek aan het licht in de krediet-, liquiditeit-, conjunctuur- en marktcomponenten. Dit is een belangrijk resultaat, omdat toezichthouders en monetairbeleidsmakers andere signalen uit op liquiditeit gebaseerde wijzigingen in de CDS spreads lichten dan uit wijzigingen op basis van de conjunctuur of het kredietrisico. Wat de recente financiële crisis betreft, vinden we bevestiging van het feit dat de scherp stijgende CDS spreads zijn toe te schrijven aan het toegenomen kredietrisico. De individuele CDS-liquiditeitspremies alsook de liquiditeitspremies voor de markt als geheel speelden echter een meer belangrijke rol. Uit ons model en uit zijn opsplitsing blijkt dat het kredietrisico in de periode vóór het uitbreken van de crisis niet juist gewaardeerd was, een bevinding die onder meer werd bevestigd door het Internationaal Monetair Fonds.